کاش معنی بودن را میدانستم
و وجودم بهانه ای برای اثبات تنهایی نبود
چرا حضورم را هیچکس تفسیر نکرد؟
نبودم؟
بودم و نبودم
سنگینی نگاهم زمین را میفشارد
و دروغ
صدایی در ذهنم نجوا میکند
من خوبم!
پوزخند میزنم
در زیر شکنجه ذهنم
روحم مجروح
طاقت نمی آورم
اعتراف میکنم
غمگینی نگاهم را ببخش
اشکهایم بهانه بود
آوای کودکی نگاهم را منحرف میکند
آقا چسب زخم نمیخوای!
نوشته شده توسط مجنون طالقانی در ساعت 22:21 | لينك ثابت |
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران برتو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت
.
.
نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
-------------------------------------------
نوشته های شخصی من
درد دل
زخم روح
خوشحال میشم نوشته هام رو نقد کنید
که گناه دگران برتو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت
.
.
نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
-------------------------------------------
نوشته های شخصی من
درد دل
زخم روح
خوشحال میشم نوشته هام رو نقد کنید
