گفتم یه طنز بنویسم
میدونم افتضاحه ولی امیدوارم خوشتون بیاد
این جاده عشق تو که خاکی است نگه دار
باز باک وجودم ز وجود تو که خالی است نگه دار
از بس که دویدم ز پی ناز وجودت
این بوی عرق باز که جاری است نگه دار
فرق دل تو با گل گلدان من این است
دائم نتوان آنرا نگه داشت نگه دار
بی روی تو من در تب و تابم مه زیبا
کار تو بلای من جانی است نگه دار
بر گلشن عشقم که گذر کردی دوروزی
گلهای دلم را که لگد کردی نگه دار
مجنون دیدی لیلی که زدست شد دوباره
بازم ز سر ناز که در شد نگه دار
توان دزدیدن نگاهت را ندارد
چشمهایم
شرمسار از حضورت
خیره به پاهایم
که در لرزش دیدارت
منتظر سقوط هستند
و من ترکیبی از این اجزا
دل به سلامت دادم
سلام!
با بوسه شاپرکی بر گلبرگ گل چیده شده
درد تلخ پژمردن را
درد تلخ مردن را
به آسانی یک بوسه
به شهد شیرین،بودن
به لذت بوسیدن حتی اگر چیده شده باشی
به لحظه مرگت هدیه میکند
بر پلکان سنگی قدیمی
برای ایستادن در برابر
ناملایمات زمان
افسوس که دیگر توان
تحمل سرمای پلکان را هم ندارد
چه رسد به سوز کشنده نگاه رهگذران
امان از زمان!
که گناه دگران برتو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت
.
.
نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
-------------------------------------------
نوشته های شخصی من
درد دل
زخم روح
خوشحال میشم نوشته هام رو نقد کنید
