کاش من هم چون تو
فارغ از دغدغه تنهایی
کوله بار سفری می بستم
تا به آن آبی دور
تا به آن سبز خیال
چه کنم می ترسم
که من از وحشت تنها بودن
دل به این شهر غریب
دل به این غربت و غمها دادم
تو چه راحت رفتی
و دلم در پی یادت گهگاه به افق می نگرد
آسمان دلخون است از غم رفتن تو
به هوای دل تو مرغ دلم اوج گرفت
به بلندای صدای عابری گمگشته
که در این چاه عمیق به خدا می نگرد
که به اندازه یک گردی چاه آسمانش پیداست
و کمک می خواهد
من کمک می خواهم که دلم در بن آن چاه سیاه
خسته از تک تک این ثانیه ها
هوس بام دلت را دارد
تو نجاتم بده ای ساده دل تنهایم
و تو ای پاک ترین دل خسته
لذت پرواز را تو به ذهنم بسپار.
که در ذهنم به دنبال ترانه ای میگردم
تا آواز جدایی را از لبانم بگیرد
و تو از سفر می خوانی و من
قلم وکاغذی می خواهم تا بنویسم :
بودن,بمان,گریه,گریه,گریه...
در شب عروسي با ستاره ها
نگين هاي لباسش را به درخشش واداشته بود
چه عروسي خلوتي!
فقط چند بي خانمان و سگهاي ولگرد مهمانند
سوز سرما فرصت شادي به کسي نميدهد
عروسي کشنده اي
مرگ زيبايي
مبارکه!!
من می نویسم
ولی هنوز دیوونم
شایدم زیادی آرومم
میخوام بنویسم
چی بنویسم؟چرا بنویسم؟
اینجا کجاس؟
اینا چی هستن؟
سرم درد میکنه
کسی آرام بخش داره؟
که گناه دگران برتو نخواهند نوشت
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت
.
.
نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
-------------------------------------------
نوشته های شخصی من
درد دل
زخم روح
خوشحال میشم نوشته هام رو نقد کنید
